📖 మత్తయి సువార్త 20:1–10
1వ వచనం
పరలోక రాజ్యము తన ద్రాక్షతోటలో పనివారిని కుదుర్చుకొనుటకు ఉదయముననే బయలుదేరిన ఒక ఇంటియజమానునివంటిది.
2వ వచనం
అతడు పనివారితో ఒక దినారము కూలికి ఒప్పందము చేసుకొని వారిని తన ద్రాక్షతోటకు పంపెను.
3వ వచనం
మూడవ గంట ప్రాంతమున బయలుదేరి, సంతలో పనిలేక నిలుచియున్న మరికొందరిని చూచెను.
4వ వచనం
వారితో, "మీరు కూడ నా ద్రాక్షతోటకు వెళ్లుడి; న్యాయమైన కూలి మీకు ఇస్తాను" అనెను. వారు వెళ్లిరి.
5వ వచనం
అతడు ఆరవ గంటయందును తొమ్మిదవ గంటయందును మరల వెళ్లి అలాగే చేసెను.
6వ వచనం
పదకొండవ గంట ప్రాంతమున వెళ్లి ఇంకొందరు నిలుచియుండుట చూచి, "దినమంతయు ఇక్కడ పనిలేక ఎందుకు నిలుచియున్నారు?" అని అడిగెను.
7వ వచనం
వారు, "ఎవరూ మమ్మును పనికి కుదుర్చుకొనలేదు" అనిరి. అతడు, "మీరు కూడ నా ద్రాక్షతోటకు వెళ్లుడి" అనెను.
8వ వచనం
సాయంకాలమైనప్పుడు ద్రాక్షతోట యజమాని తన అధికారితో, "పనివారిని పిలిచి చివరివారితో మొదలుకొని మొదటివారివరకు కూలి ఇవ్వుము" అనెను.
9వ వచనం
పదకొండవ గంటకు వచ్చినవారు వచ్చి ఒక్కొక్కరు ఒక దినారము పొందిరి.
10వ వచనం
మొదట వచ్చినవారు తాము ఎక్కువ పొందుదుమని అనుకొనిరి; అయితే వారికిని ఒక్కొక్కరికి ఒక దినారమే దొరికెను.
