Page No: 1
సిద్ధార్థుని జననం
బోధిసత్త్వుడు గౌతముడు శాక్య వంశానికి చెందిన రాజ కుమారుడు. ఆయన తండ్రి శుద్ధోదనుడు కపిలవస్తు రాజధానిలో శాక్యుల రాజుగా పాలించేవాడు. ప్రజల సంక్షేమాన్ని కోరే ధర్మాత్ముడిగా ప్రసిద్ధి పొందాడు. మహామాయా దేవి ఆయన తల్లి. గర్భధారణ సమయంలో ఆమె లుంబిని ఉద్యానవనంలో విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా సిద్ధార్థుడు జన్మించాడు. రాజ్యంలో ఆనంద వాతావరణం నెలకొంది. శిశువు మహాపురుష లక్షణాలతో జన్మించాడని గ్రంథాలు చెబుతాయి. అతని భవిష్యత్తు గొప్పదని జ్యోతిష్కులు తెలిపారు. ఈ బాలుడు ప్రపంచ చరిత్రను మార్చబోయే మహానుభావుడని అప్పుడే సంకేతాలు కనిపించాయి.
Page No: 2
పేరు మరియు బాల్యం
ఆ బాలుడికి “సిద్ధార్థ” అని పేరు పెట్టారు. దాని అర్థం సాధించినవాడు, విజయవంతుడు. సిద్ధార్థుడు రాజకుమారునిగా విలాసవంతమైన జీవితం గడిపాడు. తండ్రి అతన్ని భవిష్యత్తులో శక్తివంతమైన రాజుగా చూడాలని ఆశించాడు. అందుకే రాజమహల్ వెలుపల ఉన్న బాధలు, వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, మరణం వంటి నిజాలను అతనికి కనిపించనీయలేదు. మూడు ఋతువులకు మూడు భవనాలు నిర్మించి సుఖవాతావరణం కల్పించారు. సంగీతం, నాట్యం, కళల మధ్య పెరిగాడు. అయినప్పటికీ అతని మనసులో జీవితం యొక్క అసలు అర్థం ఏమిటి అనే ప్రశ్నలు మెల్లగా మేల్కొంటూనే ఉన్నాయి.
Page No: 3
విద్యాభ్యాసం మరియు అంతర్మథనం
సిద్ధార్థుడు చిన్న వయస్సులోనే విద్యలన్నింటిలో ప్రతిభ కనబరిచాడు. ధనుర్విద్య, యుద్ధకళలు, రాజనీతిలో నైపుణ్యం సంపాదించాడు. గురువులు అతని మేధస్సును ప్రశంసించారు. రాజకుమారుడిగా ఉండేందుకు కావలసిన అన్ని గుణాలు అతనిలో కనిపించాయి. కానీ బాహ్య విజయాల మధ్య అంతర్గత ప్రశ్నలు మాత్రం తగ్గలేదు. మానవునికి ఎందుకు బాధ? సంపదతో శాంతి వస్తుందా? జీవితం ఎందుకు మార్పులతో నిండి ఉంది? అనే సందేహాలు అతన్ని కలవరపరిచాయి. ఈ అంతర్మథనం భవిష్యత్తులో మహా మార్పుకు కారణమైంది. సుఖజీవితం ఉన్నా అతని మనసు సత్యాన్వేషణ వైపు మొగ్గుచూపింది.
Page No: 4
నాలుగు దృశ్యాలు
ఒక రోజు సిద్ధార్థుడు రాజభవనం వెలుపలికి వెళ్లాడు. అక్కడ అతను వృద్ధుడిని చూశాడు. తరువాత రోగితో బాధపడుతున్న మనిషిని చూశాడు. మరణించిన వ్యక్తి శవయాత్రను చూశాడు. చివరగా ప్రశాంతంగా నడుస్తున్న ఒక సన్యాసిని దర్శించాడు. ఈ నాలుగు దృశ్యాలు అతని జీవితాన్ని మార్చేశాయి. వృద్ధాప్యం, వ్యాధి, మరణం ఎవరికైనా తప్పవని గ్రహించాడు. అదే సమయంలో బాధలకు పరిష్కారం వెదికే మార్గం కూడా ఉందని సన్యాసి ద్వారా తెలుసుకున్నాడు. ప్రపంచపు సుఖాలు శాశ్వతం కావని ఈ అనుభవం అతని హృదయంలో గాఢంగా ముద్ర వేసింది.
Page No: 5
వనవాస నిర్ణయం
సిద్ధార్థుడు భార్య యశోధర, కుమారుడు రాహూల్ ఉన్నప్పటికీ మానవజాతి బాధలకు సమాధానం కనుగొనాలని సంకల్పించాడు. ఒక రాత్రి విశ్వాసపాత్రుడైన చన్నా సహాయంతో రాజభవనాన్ని నిశ్శబ్దంగా విడిచిపోయాడు. రాజకుమారుని వస్త్రాలను విడిచి సాధారణ జీవితం ఎంచుకున్నాడు. ఇది మహాభినిష్క్రమణగా ప్రసిద్ధి చెందింది. భోగవిలాసాలను వదలి సత్యాన్వేషణలో అడుగుపెట్టాడు. భిక్షాటన జీవితం ప్రారంభించి అరణ్యాలలో గురువులను వెతికాడు. అతని లక్ష్యం వ్యక్తిగత సుఖం కాదు; సమస్త జీవుల దుఃఖానికి మూల కారణం తెలుసుకోవడమే.
Page No: 6
గురువుల వద్ద సాధన
వనవాసం అనంతరం సిద్ధార్థుడు అనేక గురువులను కలుసుకున్నాడు. ఆలార కలామా, ఉద్దక రామపుట్ట వంటి ధ్యానాచార్యుల వద్ద ఉన్నత ధ్యాన విధానాలు నేర్చుకున్నాడు. ఆ సాధనల ద్వారా లోతైన మనశ్శాంతి లభించినా, జీవిత దుఃఖానికి సంపూర్ణ సమాధానం దొరకలేదు. తరువాత కఠిన తపస్సు చేపట్టాడు. ఆహారం మానుకొని శరీరాన్ని బాధించాడు. కానీ శరీరపీడనతో జ్ఞానం రాదని గ్రహించాడు. ఈ అనుభవాలు అతనికి రెండు అంచులు పనికిరావని నేర్పాయి. భోగం కాదు, పీడన కాదు — మరో సమతా మార్గం అవసరమని తెలుసుకున్నాడు.
Page No: 7
బోధి సాధన ప్రారంభం
ఆయన ఆలార కలామా మరియు ఉద్దక రామపుట్ట వద్ద ధ్యానం నేర్చుకున్నాడు కానీ సంతృప్తి పొందలేదు. వారు బోధించిన మార్గాలు ఉన్నతమైన ధ్యాన స్థితులను ఇచ్చినా, జీవిత దుఃఖానికి సంపూర్ణ సమాధానం ఇవ్వలేకపోయాయి. తరువాత ఆయన అత్యంత కఠిన తపస్సు ఆచరించాడు. శరీరాన్ని హింసించడం ద్వారా జ్ఞానం రాదని గ్రహించాడు. అందుచేత మధ్యమ మార్గాన్ని ఎంచుకున్నాడు. ఇది భోగవిలాసం మరియు ఆత్మపీడన అనే రెండు అంచులను విడిచిన సమతా మార్గం. సుజాత ఇచ్చిన పాయసం స్వీకరించి శక్తిని పొందాడు. తరువాత బోధి వృక్షం క్రింద ధ్యానంలో కూర్చున్నాడు.