అశ్వఘోషుడితో భారతదేశంలో గ్రంథ రచయిత అనే వ్యక్తిగత గుర్తింపు సాధారణ శకం 1వ శతాబ్దంలో స్పష్టంగా కనిపించింది.
అతని తర్వాత భారతీయ ఆలోచనా చరిత్రలో మరింత పెద్ద మలుపు తిరిగింది.
ఆ మలుపు పేరు ఆచార్య నాగార్జునుడు
ఆచార్య నాగార్జునుడు ఎవరు
ఆచార్య నాగార్జునుడు రాజు కాదు.
శిలాశాసనాలు రాయించలేదు. కావ్యాలు రాయలేదు.
అతను చేసిన పని ఆలోచనలను,తర్కాన్ని, విమర్శను పూర్తి తత్వశాస్త్ర గ్రంథాలుగా రాయడం.
అతని కాలం సాధారణ శకం 2వ శతాబ్దం. కుషాణ చక్రవర్తుల కాలం.
ఈ దశలోనే భారతదేశంలో తత్వం ఒక మౌఖిక చర్చగా కాకుండా గ్రంథ రూపంలో స్థిరపడింది.
మహాయాన సాహిత్య నాగార్జునుడు రాసిన గ్రంథాలు
ఇక్కడే అసలు విషయం ఉంది. ఆచార్య నాగార్జునుడిని చరిత్రలో నిలబెట్టింది అతని గ్రంథాలే.
చరిత్రపరంగా ఎక్కువగా అంగీకరించబడిన ప్రధాన గ్రంథాలు
1. మూలమధ్యమక కారిక
ఈ గ్రంథం నాగార్జునుడి ప్రధాన రచన.
వస్తువులు శాశ్వతమా
లేదా పరస్పర సంబంధాల వల్లే ఉన్నాయా
అనే ప్రశ్నను తర్కంతో పరిశీలిస్తుంది.
ఇది భావోద్వేగ గ్రంథం కాదు.
శుద్ధ తాత్విక రచన.
2. విగ్రహవ్యావర్తని
నాగార్జునుడిపై వచ్చిన విమర్శలకు
అతను తానే ఇచ్చిన సమాధానం.
నాకు సిద్ధాంతాలు లేవు
నేను ఉన్న సిద్ధాంతాలను మాత్రమే పరీక్షిస్తున్నాను
అనే ఆలోచన ఇందులో స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.
3. యుక్తిషష్టికా
తర్కం ఆధారంగా ఆలోచనను ఎలా పరిశీలించాలో చెప్పే గ్రంథం.
నమ్మకం ఆధారంగా కాదు
అధికారం ఆధారంగా కాదు
తర్కం ఆధారంగా మాత్రమే అంగీకరించాలి
అనే భావన దీనిలో ఉంది.
4. శూన్యతసప్తతి
శూన్యత అనే భావనను
సంక్షిప్తంగా
తాత్వికంగా
వివరిస్తుంది.
5. వైదల్యప్రకరణ
తర్క లోపాలను
ఎలా గుర్తించాలో
విమర్శాత్మకంగా చూపించే గ్రంథం.
ఈ ఐదు గ్రంథాలు నాగార్జున తత్వానికి పునాది.
సంప్రదాయంగా నాగార్జునుడికి ఆపాదించబడిన గ్రంథాలు
పూర్తి నిర్ధారణ లేనివి
6. రత్నావళి
7. సుహృల్లేఖ
8. ప్రజ్ఞాపారమితాస్తవ
9. ధర్మధాతుస్తవ
10. బోధిచిత్తవివరణ
ఈ గ్రంథాలు తరువాతి శతాబ్దాల్లో నాగార్జునుడి పేరుతో ప్రచారంలోకి వచ్చాయి.
అతనే రాశాడని చరిత్రపరంగా పూర్తిగా నిర్ధారించలేం.
నాగార్జునుడి రచనలు ఎందుకు ముఖ్యమైనవి
ఈ గ్రంథాల్లో దేవతల కథలు లేవు. పూజా విధానాలు లేవు. ఆచారాల ప్రబోధం లేదు.
ఉన్నది మనిషి ఆలోచన,తర్కం,సందేహం,విమర్శ.
అందుకే ఆచార్య నాగార్జునుడు మత ప్రచారకుడు కాదు.
అతను భారతదేశ చరిత్రలో మొట్టమొదటి నిర్ధారిత తత్వ రచయిత.
చరిత్రలో నాగార్జునుడి స్థానం
అశ్వఘోషుడు చరిత్రను కావ్యంగా చెప్పాడు.
నాగార్జునుడు ఆలోచనను తత్వంగా మార్చాడు.
ఈ ఇద్దరితోనే భారతదేశంలో సాహిత్య రచన మరియు తత్వ రచన అనే రెండు స్పష్టమైన దారులు ఏర్పడ్డాయి.
ఇది మత చరిత్ర కాదు. ఇది విశ్వాసాల చర్చ కాదు.
ఇది భారతదేశంలో గ్రంథాలు ఎలా పుట్టాయి రచయితలు ఎలా కనిపించారు ఆలోచన ఎలా లిఖిత రూపం దాల్చింది అనే చరిత్ర మాత్రమే.
ఇప్పుడు కీలకమైన ప్రశ్న
తెలుగు నాగార్జునుడు ఎవరు?
తెలుగు నాగార్జునుడు అనే వ్యక్తి గురించి చరిత్రలో స్పష్టమైన, ఖచ్చితమైన తేదీని నిర్ధారించే శాసనం లేదా contemporaneous ఆధారం ఇప్పటివరకు లభించలేదు.
ఇది మొదటిగా నిజాయితీగా చెప్పాల్సిన విషయం.
తెలుగు నాగార్జునుడు మహాయాన బౌద్ధ తత్వ రచయిత అయిన కుషాణ కాలపు ఆచార్య నాగార్జునుడు కాదు. ఇద్దరూ ఒకే వ్యక్తి కారు.
తెలుగు నాగార్జునుడు
రసవాదం, లోహ శాస్త్రం, సిద్ధ సంప్రదాయం, ఆయుర్వేద ప్రయోగాలకు సంబంధించిన వ్యక్తిగా మాత్రమే చరిత్రలో గుర్తించబడుతున్నాడు.
తెలుగు నాగార్జునుడి కాల నిర్ధారణ విషయంలో
రెండు వేర్వేరు అభిప్రాయాలు ఉన్నాయి.
మొదటి అభిప్రాయం ప్రకారం
తెలుగు నాగార్జునుడిని ఇక్ష్వాక రాజుల కాలానికి దగ్గరగా అంటే సాధారణ శకం 3వ లేదా 4వ శతాబ్దాలకు చెందినవాడిగా ఉంచుతారు.
ఈ అభిప్రాయం
ప్రాంతీయ సంప్రదాయం నాగార్జునకొండ ప్రాంతపు పేరు ఇక్ష్వాకుల కాలంలో అక్కడ ఉన్న బౌద్ధ, వైద్య, శాస్త్రీయ కార్యకలాపాలు ఈ అంశాల ఆధారంగా ఏర్పడింది.
కానీ ఈ అభిప్రాయానికి తెలుగు నాగార్జునుడి పేరుతో ఉన్న శాసనం లేదు
అతను జీవించిన కాలాన్ని నిర్ధారించే ప్రత్యక్ష ఆధారం లేదు.
అందువల్ల ఇది సంప్రదాయ ఆధారిత అంచనాగా మాత్రమే పరిగణించాలి.
రెండవ అభిప్రాయం
ఆధునిక చరిత్ర పరిశోధనలో ఎక్కువగా అంగీకరించబడుతున్నది.
ఈ అభిప్రాయం ప్రకారం తెలుగు నాగార్జునుడికి ఆపాదించబడిన రసరత్నాకరం..రసేంద్ర మంగళ..కక్షపుట తంత్రం వంటి రసవాద గ్రంథాల భాష శైలి విషయ నిర్మాణం పరిశీలించినప్పుడు
ఈ గ్రంథాలు సాధారణ శకం 8వ నుంచి 10వ శతాబ్దాల మధ్య సంపాదించబడ్డ లేదా రూపుదిద్దుకున్నవిగా కనిపిస్తున్నాయి.
అంటే గ్రంథాల లిఖిత రూపం 3వ లేదా 4వ శతాబ్దాలకు చెందినదిగా నిర్ధారించలేం.
చరిత్ర పద్ధతిలో గ్రంథాల భాషా–శైలి విశ్లేషణ ఆధారంగా చేసే తేదీ నిర్ధారణ
సంప్రదాయ కథనాల కంటే బలమైన ఆధారంగా పరిగణించబడుతుంది.
అందువల్ల తెలుగు నాగార్జునుడిని
ఖచ్చితంగా 3వ–4వ శతాబ్దాలకు చెందినవాడని చెప్పడం చరిత్రపరంగా సరికాదు.
తెలుగు నాగార్జునుడికి ఆపాదించబడిన గ్రంథాలు
తత్వశాస్త్ర గ్రంథాలు కావు.
అవి రసవాదం, లోహ శాస్త్రం, ఆయుర్వేద ప్రయోగాలకు సంబంధించినవే.
అతనికి సాధారణంగా ఆపాదించబడే గ్రంథాలు ఇవి:
రసరత్నాకరం
లోహాల శుద్ధి
రసాయన ప్రక్రియలు
ఔషధ తయారీ
విష నివారణ
వంటి అంశాలను వివరించే గ్రంథం.
రసేంద్ర మంగళ
రసవాద సిద్ధాంతాలను
ఆచరణాత్మకంగా వివరించే రచన.
కక్షపుట తంత్రం
రసవాద ప్రయోగాలకు సంబంధించిన విధానాలను వివరించే గ్రంథం.
ఈ గ్రంథాలన్నీ శాస్త్రీయ ప్రయోగాత్మక స్వభావం కలిగినవి. మహాయాన బౌద్ధ తత్వంతో ప్రత్యక్ష సంబంధం లేవు.
ప్రజల్లో కన్ఫ్యూజన్ రావడానికి ప్రధాన కారణాలు ఇవి:
ఒకే నాగార్జున అనే పేరు వేర్వేరు కాలాల్లో వేర్వేరు రంగాల్లో పనిచేసిన వ్యక్తులకు ఉండటం.
నాగార్జునకొండ అనే ప్రాంతపు పేరును మహాయాన తత్వ రచయిత నాగార్జునుడితో తరువాతి కాలాల్లో కలపడం.
ప్రసిద్ధుడైన నాగార్జునుడి పేరుకు రసవాద గ్రంథాలను కూడా ఆపాదించడం.
ఈ మూడు కారణాల వల్ల మహాయాన తత్వ గ్రంథాలు మరియు రసవాద గ్రంథాలు
ఒకే వ్యక్తి రచనలుగా భావించే అపోహ ఏర్పడింది.
కుషాన కాలం నాగార్జునడు..
తెలుగు నాగార్జునుడు
గురించి ఆధారాలు రిఫరెన్స్ లు చూద్దాం 👇
1. కుషాణ చక్రవర్తుల కాలంనాటి ఆచార్య నాగార్జునుడు
(మహాయాన బౌద్ధ తత్వ రచయిత)
కాల నిర్ధారణకు ఆధారాలు
ఆచార్య నాగార్జునుడిని
సాధారణ శకం 2వ శతాబ్దానికి చెందినవాడిగా
చరిత్ర పరిశోధన విస్తృతంగా ఉంచుతుంది.
ఈ నిర్ధారణకు ప్రధాన ఆధారాలు ఇవి:
1. నాగార్జునుడి గ్రంథాలు
మధ్య ఆసియా, చైనా, టిబెట్ ప్రాంతాలకు
సాధారణ శకం 3వ–4వ శతాబ్దాల్లోనే అనువాదం కావడం.
అంటే అతని రచనలు ఆ కాలానికి ముందు నుంచే భారతదేశంలో ప్రాచుర్యంలో ఉండాలి.
2. చైనా యాత్రికులు మరియు అనువాదకుల రికార్డులు
నాగార్జునుడిని కనిష్కుడి కాలానికి దగ్గరగా ఉంచుతాయి.
3. నాగార్జునుడి తత్వం
మహాయాన బౌద్ధం ప్రారంభ దశతో సరిపోలుతుంది.
ఈ దశను చరిత్ర కుషాణుల కాలంతోనే అనుసంధానిస్తుంది.
నాగార్జునుడి గ్రంథాలకు ఆధారాలు
నాగార్జునుడి రచనలు
సంస్కృత మూలాలుగా కాకపోయినా
టిబెటన్ మరియు చైనీస్ కానన్లలో
స్థిరంగా నిలిచాయి.
చరిత్రపరంగా ఎక్కువగా అంగీకరించబడిన గ్రంథాలు:
మూలమధ్యమక కారిక
విగ్రహవ్యావర్తని
యుక్తిషష్టికా
శూన్యతసప్తతి
వైదల్యప్రకరణ
అకాడెమిక్ రిఫరెన్సులు (ఆచార్య నాగార్జునుడు)
David J. Kalupahana
“Nagarjuna: The Philosophy of the Middle Way”
University of New York Press
Richard H. Robinson
“Early Madhyamika in India and China”
Jan Westerhoff
“Nagarjuna’s Madhyamaka”
Oxford University Press
Karl H. Potter (Editor)
“Encyclopedia of Indian Philosophies, Vol.3”
(Madhyamaka School)
T. R. V. Murti
“The Central Philosophy of Buddhism”
Xuanzang మరియు Kumārajīva చైనీస్ అనువాద సంప్రదాయ రికార్డులు
(చైనీస్ బౌద్ధ కానన్)
2. తెలుగు నాగార్జునుడు
(రసవాదం, సిద్ధ సంప్రదాయం)
కాల నిర్ధారణకు ఆధారాలు
తెలుగు నాగార్జునుడి విషయంలో
ప్రత్యక్ష శాసన ఆధారం లేదు.
ఇది మొదట స్పష్టంగా చెప్పాలి.
కాబట్టి కాల నిర్ధారణ గ్రంథాల భాష శైలి విషయ నిర్మాణం ఆధారంగా మాత్రమే జరుగుతుంది.
ఆధునిక చరిత్ర పరిశోధనలో తెలుగు నాగార్జునుడికి ఆపాదించబడిన రసవాద గ్రంథాలు
సాధారణ శకం 8వ–10వ శతాబ్దాల మధ్య
రూపుదిద్దుకున్నవిగా గుర్తించబడుతున్నాయి.
తెలుగు నాగార్జునుడికి ఆపాదించబడిన గ్రంథాలు
రసరత్నాకరం
రసేంద్ర మంగళ
కక్షపుట తంత్రం
ఈ గ్రంథాలు
తత్వశాస్త్ర గ్రంథాలు కావు.
లోహ శాస్త్రం
రసాయన ప్రక్రియలు
ఔషధ తయారీ
ప్రయోగాత్మక వైద్యంపై ఆధారపడిన రచనలు.
అకాడెమిక్ రిఫరెన్సులు (తెలుగు నాగార్జునుడు)
P. C. Ray
“A History of Hindu Chemistry, Vol. 1”
Debiprasad Chattopadhyaya
“Science and Society in Ancient India”
Dominik Wujastyk
“The Roots of Ayurveda”
G. Jan Meulenbeld
“A History of Indian Medical Literature”
Encyclopaedia of Indian Alchemy
(సంబంధిత ఎంట్రీలు on Nāgārjuna – Rasavāda)
ప్రజలకు చెప్పాల్సిన నిజం
కుషాణ కాలపు ఆచార్య నాగార్జునుడు
మహాయాన బౌద్ధ తత్వ రచయితగా
గ్రంథాలు, అనువాదాలు, అకాడెమిక్ అధ్యయనాల ద్వారా
చారిత్రకంగా బలంగా నిర్ధారించబడిన వ్యక్తి.
తెలుగు నాగార్జునుడు
రసవాద, లోహ శాస్త్ర సంప్రదాయానికి చెందినవాడిగా
గ్రంథాల ఆధారంగా మాత్రమే గుర్తించబడుతున్నాడు.
అతని కాలం
ఖచ్చితంగా నిర్ధారించబడలేదు
కానీ ఆధునిక పరిశోధనలు
8వ–10వ శతాబ్దాలకు దగ్గరగా ఉంచుతున్నాయి.
పేరు ఒకటే కానీ కాలం రచనలు చారిత్రక ఆధారాలు మూడు వేరు.
Collection
CONCEPT
( development of human relations and human resources )
