వేమన పద్యములు తాత్పర్యములు
పద్యము 61
రాజు మాట వలెను రసికుడాడగ వలె;
నెంత పనికిను బికి యెగర రాదు;
కదిసి యెగిరెనేని గ్రహ సమానము గాదె,
దొడ్డు కొంచెమేల దొరుకు, వేమ!
తాత్పర్యం
"వివేకవంతుడు, వినయశీలుడు రాజు చెప్పిన సందర్భానుసారం సముచితంగా మాట్లాడుతాడు. అతడు ఎప్పుడూ అహంకారంతో పొంగిపోడు. ఒకవేళ గర్వంతో తనను తాను గొప్పవాడిగా భావిస్తే, రాక్షసునిలా తనకూ ఇతరులకూ హానికరుడవుతాడు. అలాంటి అహంకారంతో అతనికి ఎటువంటి లాభమూ కలగదు."*గ్రహ -రాక్షస
భావం:
అధికారం ఉన్నవారి సమక్షంలో మర్యాద, వివేకం అవసరం.
అహంకారం మనిషిని పతనానికి దారి తీస్తుంది.
వినయం మనిషికి అలంకారం; గర్వం వినాశనానికి కారణం.
తనను తాను అతిగా పొగడుకునేవాడు చివరకు ఏ ప్రయోజనమూ పొందలేడు.
నీతి:
"వినయమే విజయానికి మార్గం; అహంకారమే పతనానికి మూలం."
పద్యము 62
సాధు సజ్జనులను సంతరించిన వాడు,
ప్రజల సంతసంబు పరచువాడు;
కదసి శాత్రవులను కరుణ జూచిన వాడు,
పాదుకొన్న ముక్తి పరుడు, వేమ.
తాత్పర్యం
సజ్జనుల సాంగత్యం కలిగి, ప్రజలకు ఆనందాన్ని పంచి, శత్రువులపైనా కరుణ చూపగలిగినవాడే నిజమైన మహాత్ముడు. అటువంటి వ్యక్తి ముక్తి మార్గంలో నడిచేవాడిగా భావించబడతాడు.
భావం
దయ, క్షమ, సత్సంగం మానవుని ఆధ్యాత్మికంగా ఉన్నతుడిని చేస్తాయి.
పద్యము 63
పరగ లేమి చేత బంధువుల్ పగవారు;
పరగ లేమి చేత పరము ద్రప్పు;
పరగ లేమి చేత పరపతి దప్పురా,
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
దారిద్ర్యం కారణంగా బంధువులు దూరమవుతారు. లేమి వలన గౌరవం తగ్గిపోతుంది. సంపద లేకపోతే సామాజిక స్థానం కూడా కోల్పోవచ్చు. సమాజం ధనాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని మనిషిని అంచనా వేయడం వేమన గమనించాడు.
భావం
ధనం లేకపోవడం వల్ల సమాజంలో ఎదురయ్యే కష్టాలను వేమన యథార్థంగా చిత్రించాడు.
పద్యము 64
నేర్చి నడతునన్న నేరమి తావచ్చు;
నోర్చి నడతునన్న నోర్పు రాదు;
కూర్చి నడతునన్న కూడంగ నీయదు,
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
నేను ఎలా ప్రవర్తించాలో నాకు తెలుసు" అని చెప్పుకుంటే, అది అజ్ఞానానికి దారి తీస్తుంది.
"నేను చాలా వినయశీలిని" అని తానే చెప్పుకుంటే, అది నిజమైన వినయం కాదు.
"ఈ పనిని నేనే చక్కగా నిర్వహించగలను" అని గర్వంతో చెప్పుకుంటే, ఆ గర్వమే ఆ పనిలో విఫలతకు కారణమవుతుంది.
తాత్పర్యం
నిజమైన జ్ఞానం, వినయం, సామర్థ్యం మాటల్లో కాక ఆచరణలో కనిపించాలి. తనను తాను పొగడుకోవడం అహంకారానికి సంకేతం. అహంకారం పెరిగిన చోట జ్ఞానం తగ్గిపోతుంది; వినయం నశిస్తుంది; కార్యసిద్ధి దూరమవుతుంది.
భావం
"నేను" అనే గర్వభావాన్ని విడిచినప్పుడే నిజమైన జ్ఞానం, వినయం, విజయం లభిస్తాయి. వేమన మనిషిని ఆత్మస్తుతి కాకుండా ఆత్మపరిశీలన వైపు నడిపిస్తున్నాడు.
పద్యము 65
ధనము లేమి యనెడు దావానలంబును,
తన్ను జెరుచును దరి దాపు జెరుచు;
ధనము లేమి చూడ దలచనే పాపంబు,
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
ధనలేమి అరణ్యాగ్నిలా మనిషిని లోపల నుంచే కాల్చివేస్తుంది. అది అతనిని మాత్రమే కాకుండా కుటుంబాన్ని, పరిసరాలను కూడా ప్రభావితం చేస్తుంది. పేదరికం అనేక కష్టాలకు, కొన్నిసార్లు దలచిన పాపము అనిపిస్తుంది వేమన హెచ్చరిస్తున్నాడు.
భావం
దారిద్ర్యం కేవలం ఆర్థిక సమస్య కాదు; అది సామాజిక, మానసిక, నైతిక సమస్యలకు కూడా కారణమవుతుంది.
సారాంశ భావం:
ఈ పద్యాలలో వేమన సహనం, సత్సంగం, కరుణ, ఆచరణ ప్రాముఖ్యతను వివరించడమే కాక,
దారిద్ర్యం వల్ల కలిగే సామాజిక వాస్తవాలను కూడా హృద్యంగా చిత్రించాడు.
మానవుడు సద్గుణాలను పెంపొందించుకొని వివేకంతో జీవించాలని సూచించాడు.
