వేమన పద్యములు – తాత్పర్యములు
౧౮౭. పద్యము
వేదవిద్యలెల్ల వేశ్యల వంటివి,
భ్రమల బెట్టి తేటపడగనియవు,
గుప్తవిద్య యొకటి కులకాంత వంటిది.
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
వేదాలు, శాస్త్రాలు చదవడం మాత్రమే పరమజ్ఞానాన్ని ఇవ్వదు. అవి అనేక విధాలుగా అర్థమై సందేహాలను కలిగించవచ్చు. కాని ఆత్మజ్ఞానం అనే గుప్తవిద్య మాత్రం అత్యంత విలువైనది. ఎలా పతివ్రత స్త్రీ ఒక కుటుంబానికి శోభనిస్తుందో, అలాగే ఆత్మజ్ఞానం జీవితం యొక్క నిజమైన సంపద అని వేమన చెబుతున్నాడు.
౧౮౮. పద్యము
వేద శాస్త్రములను విననే మి గుడిచిరి,
యరిది తిరిగి చత్తురందరిండ్లు,
బ్రహ్మ మహిమ దెలసి బ్రతుకుట నిజమయా!
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
వేదాలు, శాస్త్రాలు వినడం లేదా చదవడం మాత్రమే సరిపోదు. వాటి సారాంశాన్ని గ్రహించి బ్రహ్మతత్వాన్ని తెలుసుకొని జీవించడం ముఖ్యము. జ్ఞానం ఆచరణలోకి వచ్చినప్పుడే అది సార్థకమవుతుందని వేమన బోధిస్తున్నాడు.
౧౮౯. పద్యము
వ్రతములెన్నియైన వట్టి చిక్కులె కాని,
యాత్మ చిక్కుగాననలవి గాదు,
ఆత్మ చిక్కుబావునతడె పో ఘనయోగి.
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
ఎన్ని వ్రతాలు, ఉపవాసాలు చేసినా ఆత్మసాక్షాత్కారం కలగకపోతే అవి అసంపూర్ణమే. తన అంతరంగ స్వరూపాన్ని గ్రహించిన వాడే నిజమైన యోగి. ఆత్మజ్ఞానం లేని ఆచారాలు కేవలం రూపాలుగానే మిగిలిపోతాయని వేమన చెబుతున్నాడు.
౧౯౦. పద్యము
జనన మరణములను, సంధ్య త్రాడును లేదు,
సంధ్య త్రాడు లేదు, జననికెపుడు,
తల్లి శూద్రురాలు తానెట్లు బాపడు?
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
పుట్టుక, మరణం వంటి సహజ విషయాలకు కులభేదాలు ఉండవు. ప్రతి మనిషి తల్లి గర్భం నుంచే జన్మిస్తాడు. అందువల్ల జన్మ ఆధారంగా గొప్పతనం చెప్పుకోవడం సమంజసం కాదని వేమన ప్రశ్నిస్తున్నాడు. మనుషులందరూ సమానులనే భావనను ఈ పద్యం ప్రతిపాదిస్తుంది.
౧౯౧. పద్యము
పెతర యన్నమనుచు ప్రీతితో బిలపించి,
కాకులకును బెట్టు కర్ములార!
కాకులందునేమి ఘనులకు బెట్టుడీ?
విశ్వదాభిరామ వినుర వేమ.
తాత్పర్యం
పితృదేవతల పేరుతో ఆహారాన్ని కాకులకు పెట్టడం ద్వారా మృతులకు అది చేరుతుందని నమ్మడం గురించి వేమన ప్రశ్నిస్తున్నాడు. కాకులకు పెట్టిన ఆహారం నిజంగా పితరులకు ఎలా చేరుతుందో ఆలోచించమని సూచిస్తున్నాడు. అంధ విశ్వాసాల కంటే తర్కబద్ధమైన ఆలోచన అవసరమని ఈ పద్యం బోధిస్తుంది.
భావం
ఈ పద్యాలలో వేమన వేదాధ్యయనం, వ్రతాలు, కులగర్వం, ఆచారాలు, అంధవిశ్వాసాలపై తన విమర్శనాత్మక దృష్టిని వ్యక్తం చేశాడు. నిజమైన జ్ఞానం ఆత్మసాక్షాత్కారంలో ఉందని, జన్మకన్నా గుణం గొప్పదని, ఆచారాల కంటే తత్వజ్ఞానం ముఖ్యమని, అంధానుసరణ కంటే వివేకం అవసరమని బోధిస్తున్నాడు.
