వేమన పద్యములు – తాత్పర్యములు
౨౦౬. దానం పాత్రతను బట్టి చేయాలి
పద్యము:
దోసకారియైన, దూసరికాడైన,
పగతుడైన, వేద బాహ్యుడైన,
వట్టి లేని పేదవానికి దగునీ వి,
ధనికునకు నొసంగ దగదు వేమా.
తాత్పర్యము:
వ్యక్తిలో కొన్ని లోపాలు ఉన్నప్పటికీ అతడు నిజంగా పేదవాడైతే సహాయం చేయాలి. ఇప్పటికే సంపన్నుడైన వానికి దానం చేయడం కంటే అవసరంలో ఉన్నవారికి చేయడం ఉత్తమం.
భావము:
దానం ధనవంతులకు కాదు; అవసరంలో ఉన్నవారికి చేయాలి.
౨౦౭. ముక్తి మార్గం బయట కాదు
పద్యము:
కంటి కంటి మనుచు కర్మా ధికారంబు ,
వెంట బట్టి చెడును వెర్రి జనుడు,
బట్ట బయిట ముక్తి బాటించి చూడరో!
తాత్పర్యము:
బాహ్యాచారాలను మాత్రమే అనుసరిస్తూ ముక్తి వస్తుందని నమ్మడం అవివేకం. నిజమైన విముక్తి అంతరంగ పరివర్తన ద్వారా లభిస్తుంది.
భావము:
ముక్తి బాహ్య కర్మల్లో కాదు; ఆత్మజ్ఞానంలో ఉంది.
౨౦౮. గురువు కూడా ఆదర్శవంతుడై ఉండాలి
పద్యము:
తాను విమలుడైన, తన గుణమంతయు,
శివునికి నీ గురువు చెడుగు గురువు,
గుడ్డి గుర్రమెక్కి గుడి తిరిగినట్లవును.
తాత్పర్యము:
తానే సద్గుణాలు లేని గురువు ఇతరులకు మార్గదర్శకుడు కాలేడు. అటువంటి గురువును అనుసరించడం గుడ్డి గుర్రంపై ప్రయాణించినట్టే ప్రమాదకరం.
భావము:
గురువు మాటల కంటే ఆయన జీవితం గొప్ప బోధ.
౨౦౯. యోగి దేహ సంరక్షణ లక్ష్యం
పద్యము:
జార పురుషు మీద సద్భక్తి సలువుచు,
పతికినిచ్చకంబు బడయు భంగి,
పరము కొరకు యోగి పాటించు దేహంబు.
తాత్పర్యము:
పరపురుషునిపై మనసు పెట్టుకున్న స్త్రీ తన భర్తను నిజమైన ప్రేమతో కాదు, మాయమాటలతో, నటించిన అనురాగంతో చూసుకుంటుంది. అదే విధంగా, నిజమైన భక్తుడు కూడా తన శరీరాన్ని దాని కోసమే పోషించడు; పరలోక శ్రేయస్సు, ఆత్మసాక్షాత్కారం సాధించాలనే ఉద్దేశంతోనే దానిని సంరక్షిస్తాడు.
భావం: ఇక్కడ వేమన చెప్పదలచినది ఏమిటంటే, శరీరమే పరమలక్ష్యం కాదు; అది ధర్మసాధనకు, మోక్షసాధనకు ఒక సాధనం మాత్రమే. భక్తుడు శరీరంపై మమకారంతో కాక, ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణానికి అవసరమైన సాధనంగా దానిని కాపాడుకుంటాడు. పరపురుషుని కోసం భర్తను పైకి ప్రేమిస్తున్నట్లు నటించే స్త్రీ ఉపమానంతో ఈ భావాన్ని వేమన చమత్కారంగా వ్యక్తం చేశాడు.
౨౧౦. ఆత్మతత్వం తనలోనే ఉంది
పద్యము:
తనువులోన జీవతత్వమెరుంగక
నేరె కలదటంచు వెదుకనేల,
భానుడుండ దివ్వెబట్టి వెదుకు రీతి.
తాత్పర్యము:
తనలోనే ఉన్న జీవతత్వాన్ని గ్రహించకుండా బయట వెదకడం వ్యర్థం. సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నప్పుడు దీపం పట్టుకొని వెదికినట్లే అది అవివేకం.
భావము:
పరమసత్యం బయట కాదు; మన అంతరాత్మలోనే ఉంది.
సారాంశ భావం
ఈ పద్యాలలో వేమన దానధర్మం, గురుత్వం, యోగసాధన, ఆత్మజ్ఞానం వంటి విషయాలను వివరిస్తున్నాడు. నిజమైన గురువు ఆదర్శవంతుడై ఉండాలని, దానం అవసరమైనవారికి చేయాలని, దేహాన్ని సాధనానికి ఉపయోగించాలని, పరమాత్మను బయట కాకుండా తనలోనే వెదకాలని బోధిస్తున్నాడు.
