వేమన పద్యములు – తాత్పర్యములు
167
కన్నులందు మదము గప్పి కానరు గాని,
నిరుడు ముందటేడు నిన్న మొన్న దగ్ధులై,న
వారు తమకంటె తక్కువా? వి!
తాత్పర్యం :
అహంకారముతో జీవించే మనిషి, తనకంటే ముందు ఉన్నవారు కూడా మరణించిన సంగతి గ్రహించడు. మరణం అందరికీ సమానమని వేమన హెచ్చరిస్తున్నాడు.
168
దీపంబు లేని యింటను రూపంబుల డెలియలేరు రూఢిగ తమలో;
దీపమగు తెలివి గలిగియు,
పాపంబుల మరుగు త్రోవబడుదురు, వేమా.
తాత్పర్యం :
తెలివి ఉన్నప్పటికీ దానిని సన్మార్గంలో ఉపయోగించని వారు పాప మార్గాలలో నడుస్తారు. జ్ఞానాన్ని సద్వినియోగం చేయాలని వేమన ఉపదేశిస్తున్నాడు.
169
ఏరు దాటి మెట్టకే గిన పురుషుండు,
పుట్టి సరకు గొనక పోయినట్లు;
యోగ పురుషుడేలా యొడలు బాటించురా? వి!
తాత్పర్యం :
జీవిత సారాన్ని గ్రహించని వాడి జన్మ వ్యర్థం. యోగి అనిపించుకోవడం కాదు, ఆచరణలో నియమం పాటించేవాడే నిజమైన యోగి అని వేమన చెబుతున్నాడు.
170
మంటి కుండ వంటి మాయ శరీరంబు
చచ్చునె న్నడైన; జావదాత్మ?
ఘటములెన్నియైన గగనంబే కమే. వి!
తాత్పర్యం :
శరీరం నశించినా ఆత్మ నశించదు. జీవులన్నిటిలోనూ ఆత్మతత్వం ఒక్కటేనని వేమన గొప్ప ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని తెలియజేస్తున్నాడు.
#వేమన #వేమనపద్యాలు #తాత్పర్యం #తెలుగుసాహిత్యం #Vemana
