వేమన పద్యములు – తాత్పర్యములు (70–73)
70. పద్యం
కాలము తనకిక చాలా
కాలము గలదంచునున్న, కాలమునందున్
కూళుడు తను దాను దెలియక
కూలెను తొలి బామునందు;గొబ్బున, వేమ.
తాత్పర్యం
మనిషి తనకు ఇంకా చాలా కాలం ఉందని భావించి నిర్లక్ష్యంగా జీవిస్తాడు. కానీ కాలగమన రహస్యం ఎవరికీ తెలియదు. చెట్టు మీద ఉన్న పండు ఎప్పుడు రాలిపోతుందో తెలియనట్లే, మన జీవితం కూడా ఎప్పుడు ముగుస్తుందో తెలియదు. అందువల్ల కాలాన్ని వృథా చేయకూడదు.
71. పద్యం
కూటవాసియగుచు గుణముల బచరించి,
నీట నీడ వలెను నిలిచియుండు;
ఉదకఘటము బగులను పరిజూచిన గాని,
సూర్యుడొకడుగాడు, చూడు వేమ.
తాత్పర్యం
కొంతమంది మంచివారితో కలిసి ఉంటారు కానీ వారి గుణాలను అలవరచుకోరు. నీటిలో కనిపించే సూర్యుని ప్రతిబింబం నీటిపాత్ర పగిలినా సూర్యుడికి ఏమి కాకపోవడం వలె, సత్సంగంలో ఉన్నంత మాత్రాన గుణాలు రావు. వాటిని ఆచరణలో పెట్టాలి.
72. పద్యం
ప్రాకు జేసిన వర్తనల్ పదట గలిపి,
కొత్త వర్తన జేతురు కోడెకాండ్రు;
కన్న తల్లిని విడనాడి కష్టపెట్టి,
అన్యకాంతల పోషించునట్లు, వేమ.
తాత్పర్యం
పూర్వీకులు అనుసరించిన మంచి సంప్రదాయాలను వదిలి, కొత్తదనమనే పేరుతో అనుచితమైన మార్గాలను అనుసరించడం తప్పు. తల్లిని నిర్లక్ష్యం చేసి పరస్త్రీలను పోషించేవాని చర్య ఎంత అనుచితమో, సంప్రదాయ విలువలను విడిచిపెట్టడం కూడా అంతే హానికరం.
73. పద్యం
వావి, వర్తనలును, వరుసను మర్యాద,
దప్పి నడిచెనేని తగులు కీడు;
వదలదపుడు దాకునది తప్పితే తుది,
ముసలి ముప్పునైన మునుగు, వేమ.
తాత్పర్యం
కుటుంబ సంప్రదాయాలు, మంచి నడవడి, మర్యాదలను విస్మరించి జీవించినవాడు చివరకు కష్టాలను ఎదుర్కొంటాడు. యౌవనంలో చేసిన తప్పుల ఫలితాలు వెంటనే కనిపించకపోయినా, వృద్ధాప్యంలో వాటి ప్రభావం తీవ్రంగా అనుభవించాల్సి వస్తుంది.
భావం
ఈ నాలుగు పద్యాలలో వేమన కాలముని విలువ, సత్సంగ ప్రభావం, సంప్రదాయాల ప్రాముఖ్యత, మర్యాదా నడవడిక యొక్క అవసరాన్ని బోధిస్తున్నాడు. జీవితం శాశ్వతం కాదని గుర్తించి సద్వర్తనతో, వివేకంతో, గుణసంపత్తితో జీవించమని ఉపదేశిస్తున్నాడు.
CONCEPT ( development of human relations and human resources )