మత్తయి సువార్త – 12వ అధ్యాయం (1–10)
విశ్రాంతి దినము మరియు యేసు కరుణ
1–2 వచనాలు
ఆ సమయంలో యేసు విశ్రాంతి దినమున పంట పొలాల గుండా వెళ్లుచుండగా, ఆయన శిష్యులు ఆకలితో వెన్నులను తెంపుకొని తినసాగారు. అది చూసిన పరిసయ్యులు, విశ్రాంతి దినమున చేయకూడని పని చేస్తున్నారని వారిని తప్పుపట్టారు.
3–5 వచనాలు
యేసు దావీదు మరియు అతని సహచరులు ఆకలితో ఉన్నప్పుడు దేవుని మందిరంలో అర్పణ రొట్టెలు తిన్న విషయాన్ని గుర్తుచేశాడు. అలాగే విశ్రాంతి దినమున యాజకులు దేవాలయంలో సేవ చేయడం ద్వారా దోషులు కాకపోవడాన్ని ధర్మశాస్త్రం ద్వారా వివరించాడు.
6–8 వచనాలు
"ఇక్కడ దేవాలయముకంటే గొప్పవాడు ఉన్నాడు" అని యేసు చెప్పాడు. "నాకు బలి కాదు, కరుణ కావాలి అనే మాట అర్థం చేసుకున్నట్లయితే నిర్దోషులను దోషులుగా తీర్పు చేయరు." ఎందుకంటే మనుష్య కుమారుడు విశ్రాంతి దినమునకు ప్రభువు.
9–10 వచనాలు
యేసు అక్కడి నుండి వారి సమాజ మందిరంలోకి వెళ్లాడు. అక్కడ ఒక చేతి ఎండిపోయిన మనిషి ఉన్నాడు. "విశ్రాంతి దినమున స్వస్థపరచడం ధర్మమా?" అని వారు యేసును అడిగి ఆయనపై నింద మోపడానికి ప్రయత్నించారు.
సారాంశం
దేవుడు బాహ్య ఆచారాల కంటే కరుణను, ప్రేమను కోరుతున్నాడు. యేసు విశ్రాంతి దినమునకు ప్రభువుగా, మనుషుల అవసరాలను అర్థం చేసుకునే కరుణామయుడిగా కనిపిస్తాడు.
