మత్తయి సువార్త 12:11–20

మత్తయి సువార్త 12:11–20

11. ఆయన వారితో చెప్పెను: మీలో ఎవనికైన ఒక గొర్రె ఉండి అది విశ్రాంతి దినమున గుంటలో పడినయెడల, దానిని పట్టుకొని పైకి తీయడా?

12. గొర్రె కంటె మనిషి ఎంతో శ్రేష్ఠుడు. కాబట్టి విశ్రాంతి దినమున మంచి చేయుట ధర్మమే.

13. తరువాత ఆయన ఆ మనిషితో, "నీ చెయ్యి చాచుము" అనెను. అతడు చాచగా అది మరియొక చేతివలె స్వస్థమాయెను.

14. పరిసయ్యులు బయలుదేరి ఆయనను ఎలా చంపుదుమా అని ఆలోచించిరి.

15. యేసు అది తెలిసి అక్కడనుండి వెళ్లిపోయెను. అనేకులు ఆయనను వెంబడించిరి; ఆయన వారందరిని స్వస్థపరచెను.

16. తాను ఎవరో తెలియజేయవద్దని వారికి ఆజ్ఞాపించెను.

17. ఇది ప్రవక్త యెషయా ద్వారా చెప్పబడిన వాక్యం నెరవేరుటకై జరిగెను.

18. "ఇదిగో నేను ఏర్పరచుకున్న నా సేవకుడు, నా ప్రియుడు. నా ఆత్మను ఆయన మీద ఉంచెదను; ఆయన జనములకు న్యాయమును ప్రకటించును."

19. "ఆయన కలహింపడు, బిగ్గరగా అరవడు; వీధులలో ఆయన స్వరము ఎవడును వినడు."

20. "నలిగిన రెల్లును ఆయన విరువడు; పొగచిమ్ముచున్న వత్తిని ఆర్పివేయడు; న్యాయమునకు జయము కలిగించువరకు అలాగే చేయును."


సారాంశం:
విశ్రాంతి దినమున కూడా మంచి చేయుట దేవుని చిత్తమని యేసు బోధించాడు. ఆయన వినయము, కరుణ, న్యాయము కలిగిన దేవుని సేవకుడిగా ప్రపంచానికి ప్రత్యక్షమయ్యాడు.