మత్తయి సువార్త 15:21–30
21. యేసు అక్కడనుండి బయలుదేరి తూరు, సీదోను ప్రాంతాలకు వెళ్లెను.
22. ఆ ప్రాంతానికి చెందిన కనానీయ స్త్రీ ఒకరు వచ్చి, "ప్రభువా, దావీదు కుమారుడా, నాయందు కనికరము చూపుము; నా కుమార్తె దయ్యము పట్టి చాలా బాధపడుచున్నది" అని మొరపెట్టుకొనెను.
23. అయితే యేసు ఆమెకు ఒక్క మాటయైనను ప్రత్యుత్తరము చెప్పలేదు. శిష్యులు వచ్చి, "ఆమె మన వెనుక కేకలు వేయుచున్నది; ఆమెను పంపివేయుము" అని వేడుకొనిరి.
24. యేసు, "నేను ఇశ్రాయేలు ఇంటి తప్పిపోయిన గొర్రెల కొరకే పంపబడితిని" అని చెప్పెను.
25. ఆమె వచ్చి ఆయనకు నమస్కరించి, "ప్రభువా, నాకు సహాయము చేయుము" అని వేడుకొనెను.
26. యేసు, "పిల్లల రొట్టెను తీసుకొని కుక్కపిల్లలకు వేయుట మంచిది కాదు" అని చెప్పెను.
27. ఆమె, "అవును ప్రభువా; అయినను కుక్కపిల్లలు తమ యజమానుల బల్ల మీద నుండి పడే ముక్కలను తింటాయి" అని చెప్పెను.
28. అప్పుడు యేసు, "అమ్మా, నీ విశ్వాసము గొప్పది; నీవు కోరినట్లు నీకు జరుగును" అని చెప్పెను. ఆ క్షణమే ఆమె కుమార్తె స్వస్థత పొందెను.
29. యేసు అక్కడనుండి వెళ్లి గలిలయ సముద్రము దగ్గరకు వచ్చి కొండమీద కూర్చుండెను.
30. గొప్ప జనసమూహము కుంటివారు, గుడ్డివారు, మూగవారు, అవిటివారు మరియు అనేక రోగులను ఆయన యొద్దకు తీసికొని వచ్చిరి. ఆయన వారందరిని స్వస్థపరచెను.
సారాంశం:
కనానీయ స్త్రీ యొక్క దృఢమైన విశ్వాసాన్ని యేసు మెచ్చుకొని ఆమె కుమార్తెను స్వస్థపరిచాడు. అనంతరం అనేక రోగులను స్వస్థపరచి తన కరుణ, శక్తిని మరలా వెల్లడించాడు. విశ్వాసంతో ప్రభువును ఆశ్రయించిన వారికి ఆయన కృప తప్పక లభిస్తుందని ఈ భాగం బోధిస్తుంది.
