మత్తయి సువార్త 15:31–39
31. మూగవారు మాటలాడుటను, అవిటివారు స్వస్థపడుటను, కుంటివారు నడుచుటను, గుడ్డివారు చూడుటను జనులు చూచి ఆశ్చర్యపడి ఇశ్రాయేలు దేవునిని మహిమపరచిరి.
32. యేసు తన శిష్యులను పిలిచి, "ఈ జనసమూహముమీద నాకు కనికరము కలదు. వారు మూడు రోజులుగా నా యొద్దనే ఉన్నారు; వారికి తినుటకు ఏమియు లేదు. వారు మార్గములో అలసిపోకుండ వారిని ఆకలితో పంపించుట నాకు ఇష్టము లేదు" అని చెప్పెను.
33. శిష్యులు, "ఇంత పెద్ద జనసమూహమును తృప్తిపరచుటకు ఈ నిర్జన ప్రదేశములో ఎక్కడనుండి రొట్టెలు తెచ్చెదము?" అని అడిగిరి.
34. యేసు, "మీ యొద్ద ఎన్ని రొట్టెలున్నవి?" అని అడుగగా వారు, "ఏడు రొట్టెలు, కొన్ని చిన్న చేపలు ఉన్నాయి" అని చెప్పిరి.
35. అప్పుడు ఆయన జనసమూహమును నేలమీద కూర్చుండమని ఆజ్ఞాపించెను.
36. ఆ ఏడు రొట్టెలను, చేపలను తీసుకొని కృతజ్ఞతాస్తుతులు చెల్లించి విరిచి శిష్యులకు ఇచ్చెను; శిష్యులు వాటిని జనులకు పంచిరి.
37. వారందరూ తిని తృప్తిపొందిరి. మిగిలిన ముక్కలను కూడబెట్టగా ఏడు గంపలు నిండెను.
38. భోజనము చేసినవారు స్త్రీలను, చిన్నపిల్లలను కాక నాలుగు వేల మంది పురుషులు.
39. తరువాత యేసు జనసమూహమును పంపివేసి పడవ ఎక్కి మగదల ప్రాంతమునకు వెళ్లెను.
సారాంశం:
యేసు తన కనికరంతో నాలుగు వేల మందికి ఏడు రొట్టెలు, కొన్ని చిన్న చేపలతో ఆహారం సమకూర్చాడు. దేవుని చేతిలో కొద్దిపాటి వనరులు కూడా సమృద్ధిగా మారుతాయని, ఆయన కరుణ శారీరక అవసరాలను కూడా తీర్చగలదని ఈ భాగం బోధిస్తుంది.
